[BTS] 016 : Visions

posted on 01 Sep 2012 22:02 by brown-sucre in BTS directory Fiction
 

Entry นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ

 

ซึ่งเป็น Parallel Universe ของ

 
 
 
 
 
016 : Visions
 
 

เธอชอบผิวขาวนวล หมดจด ไม่มีแม้แต่กระ ฝ้า เพียงสักจุดของติชิลา 

          “เหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ...แบบนี้นี่เอง”

         “มันดูขาว...แค่ขาว แต่ไม่สดใส”

         เจ้าตัวบอกเช่นนั้น แต่เธอไม่เห็นว่ามันจะสำคัญสักนิด

         “ฉันรำคาญกระบนหน้านิดหน่อย” เธอเลยบอกไป

         “แต่อยู่กับมาจอรี่แล้วน่าเอ็นดู เข้ากับผมสีแดงของมาจอรี่จะตาย”

         เพื่อนสนิทเอ่ยเสียงหวาน ไม่ใช่ยอตามมารยาท หากประกายวิบวับในดวงตาโตทำเอาเธอเขิน จนต้องพุ่งเข้าไปกอดๆ รัดๆ อีกฝ่ายเป็นการใหญ่

         “ถ้าชีล่าไม่ใช่ผู้หญิง ฉันจะจีบเธอ”

         “เอาซิ เอาซิ” อีกฝ่ายตอบทันที “อย่าช้านะ”

         “โธ่...ก็รู้ว่าทำไม่ได้ ฉันยังชอบหนุ่มๆ อยู่นะ เกิดจีบเธอจริง หนุ่มที่คุยอยู่ด้วยตอนนี้ต้องเสียใจมากแน่ๆ คิดว่าฉันต้องวางบ่วงดักเขานานกี่เดือนเชียว”

         “นี่เพื่อนฉันหรือลูกสาวเผ่ากินคนกันนี่”

         คุณเลขาสภานักเรียนหัวเราะเสียงดัง

         ชีล่าที่สงบเสงี่ยมและสง่างามเสมอคนนั้นกำลังปาดน้ำตา หลังจากหัวเราะติดต่อกันอยู่พักหนึ่ง รอยยิ้มกว้างขวางปรากฏบนใบหน้า

         ชีล่าเคร่งเครียดกับงานของสภาแทบทุกวัน แต่รอยยิ้มที่มอบให้เพื่อนก็ไม่เคยห่างหาย ทุกครั้งที่ใครก็ตามเรียก อีกฝ่ายจะยิ้มตอบทันที และอาจจะเดินมากอด หากคนนั้นเป็นมาทิลด้า หรือว่าตัวมาจอรี่เอง

         ‘คุณชีล่า’ ที่ว่าขรึมและสง่างามหนักหนา ต่างกับเด็กสาวคนอื่นในช่วงวัยเดียวกัน มาจอรี่ว่ามันทั้งถูก และบางสิ่งก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น เธอคิดว่าอีกฝ่ายเหมือนผ้าขาว... ถ้ามันจะไม่ใช่สีขาว คงเป็นสีอ่อนจางและงดงามนัก ชีล่าไม่คุ้นเคยกับเพศตรงข้าม ซื่อตรง อ่อนไหว เหมือนเด็กน้อย เหมือนน้องสาวตัวน้อยๆ ของทุกคน

         แต่บางครั้งเพื่อนๆ มองว่าชีล่าเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย... แต่เจ้าตัวกลับไม่มอง ‘ใคร’ ในแง่นั้น ไม่อคติ จนเพื่อน ๆ พากันกลัวกันว่าความใจดีจะทำร้ายตัวเองเข้าสักวัน

         หวังว่าจะไม่มีวันที่มาจอรี่จะได้เห็นน้ำตาของอีกฝ่าย เธอไม่อยากให้ชีล่าต้องร้องไห้

         โอ๋เด็กมันยากจะตายไป

“ชีล่าไม่ได้เรียนที่นี่มาตั้งแต่แรกใช่ไหม”

         มาจอรี่ลงไปนั่งบนพรมสีฟ้าเทา ในห้องของอีกฝ่าย มองเจ้าของห้องกำลังค้นหาหนังสือที่เป็นเหตุให้ตนเองต้องขึ้นมายังหอพักนักเรียนประจำ

         “ฉันเรียนโรงเรียนสตรี มาตั้งแต่แรก”

         ชีล่าเอ่ยชื่อโรงเรียน ขณะที่ยังมุ่งมั่นหาของต่อ เธอสวมชุดกระโปรงบาน ยาวคลุมเข่า เรียบร้อยเสียยิ่งกว่าชุดนักเรียน

         “ท่านตาบอกว่าให้ย้ายมาเรียนไฮสคูลที่นี่ กับสวิตร ฉันเลยย้ายมาเอาตอนไฮสคูล”

         มาจอรี่ชินกับการเรียกตา ด้วยคำสุภาพอย่างยิ่งของอีกฝ่าย

         “แล้วเธอกับสวิตรไม่ใช่ฝาแฝดหรอกหรือ”

         ชีล่าหัวเราะ เพราะรู้ว่าโดนกระเซ้า

         “เราเกิดห่างกันสามร้อยหกสิบห้าวัน พอดี แต่ตอนเด็กๆ ฉันตัวเล็ก สวิตรตัวโต คนเขาจะนึกว่าเราเป็นแฝด ไม่ก็สวิตรเป็นพี่ชาย”

         “ก็เหมาะอยู่นะ”

         “ไม่เหมาะเลยสักนิด...”

         มาจอรี่ได้ยินเสียงอีกฝ่านบ่นอุบอิบ ขณะนำหนังสือเล่มหนามาวางให้

         “ชีล่า ขอดูรูปตอนไปเวนิสหน่อยสิ ได้อัดมาไหม ? ”

         “อัดมาแล้ว ๆ ได้ใช้ไปตอนทำรายงานส่งด้วย” ชีล่าตอบทันที ลุกหยิบกล้องกระดาษแข็งที่วางอยู่มุมโต๊ะหนังสือในทันที “พอดีเขียนไดอะรี่ไว้ทุกวัน เลยมีอะรให้เขียนรายงานเยอะไปหมด รูปก็เยอะ”

         “เต็มที่จริงจริ๊ง” มาจอรี่พูดด้วยความเอ็นดู  อยากจะเข้าไปกอดๆ รัดๆ เพื่อนสักครั้ง

         แม้ภายนอกจะดูเป็นกล่องกระดาษที่ดูหน้าตาสะสวยกว่าลัง ทำให้มาจอรี่อนุมานเอาว่าคงเก็บของไว้รกๆ เหมือนตนเอง หากภายในกล่องของชีล่ากลับแบ่งออกเป็นสัดส่วน ดูเป็นระเบียบเรียบร้อย เธอชะโงกหน้ามองรูปจำนวนมากถูกวางเรียงเอาไว้ มีกระดาษคั่น บอกวัน เวลา และสถานที่อย่างละเอียด

         “สมกับเป็นคุณเลขา...” เธออดไม่ได้

         “ก็มันค้นง่ายกว่านี่” เจ้าของรูปหัวเราะ

         “อยากดูวันที่แยกกันเที่ยว วันนั้นเราไมได้ไปด้วยกัน”

         “แย่เลย ไม่งั้นอาจจะสนุกกว่านี้” ชีล่าหยิบรูปปึกหนึ่งขึ้นมา เปิดๆ ดูอยู่เหมือนจะให้แน่ใจ แล้วจึงยื่นมาให้ “แต่เพราะไม่ได้ไปกับมาจอรี่ เลยได้มีประสบการณ์การหลงในเวนิสเลย”

         “โถ ! แล้วกลับมาได้ยังไง”

         “มีคนใจดีช่วย” อดีตเด็กหลงยิ้มกว้าง

         รูปถ่ายของชีล่าดูตื่นตาตื่นใจ แม้จะให้ความรู้สึกของการอยู่ลำพัง แต่ความรู้สึกที่มีต่อสิ่งแปลกหน้าและผู้คน แทบจะล้นทะลักออกมาจากภาพ อารมณ์ที่หลากไหลอยู่ในฝูงชนและสีสันของคาร์นิวัลทำให้รู้สึกละลานตา ทั้งเทพยดาในชุดสีขาวและขนนกบางเบา รวมถึงเหล่าปีศาจที่กลุ้มรุมกันอย่างน่ากลัว

         มาจอรี่ชอบภาพถ่ายของอีกฝ่าย

         เธอชอบมันจริง ๆ

         “ฉันขอรูปสักใบได้ไหม ? ”

         “เอาซิ เอาเลย” ชีล่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงยินดี...เธอคิดเช่นนั้น ด้วยตาสีฟ้าเทาของอีกฝ่ายที่คล้ายจะหม่นหมองตลอดเวลา กลับกระจ่าง ราวเมฆบางได้คลี่คลาย

         “มาจอรี่เอารูปไหนล่ะ”

         “รูปนี้”

         เธอเลือกรูปที่มีแต่ฝูงชน คน ขวักไขว่ เส้นและสีที่แสดงให้เห็นถึงความเคลื่อนไหว

         “โธ่...รูปสวยๆ มี ทำไมเลือกรูปตอนที่ฉันหลง”

         “ก็รูปนี้สวย” มาจอรี่ยิ้มกว้าง “ฉันไปก่อนละ เย็นมากแล้ว เดี๋ยวเจ้าลูกนกที่บ้านจะร้องโวยวายหิวข้าว”

         “ถึงจะบ่นแต่ก็รักน้องชายน่าดูนี่...”

         มาจอรี่ยิ้มกว้าง

 

ติชิลาเดินลงไปส่งเพื่อนที่ด้านหน้าหอพักหญิง แวะซื้อข้าวที่โรงอาหารแล้วจึงกลับขึ้นมาบนห้อง เธอมองครัวกลางที่ว่างเปล่า ไม่มีใครใช้งานอยู่ครู่ ก่อนเดินกลับเข้าห้องของตนเอง

         เด็กสาวลงนั่งกับพื้น เก็บรูปที่วางอยู่เป็นกองบนพรมให้เป็นระเบียบ เธอไล่ดูรูปในวันเที่ยวอิสระ เกือบทุกทุกภาพเรียงตามลำดับเหตุการณ์ จะมีบ้าง...ที่คลาดเคลื่อนไป เธอก็เรียงให้มันเข้าที่

         แต่บางอย่างยังขาดหาย

         เธอผุดลุก หยิบหนังสืออ่านเล่นที่วางอยู่บนโต๊ะอ่านหนังสือ คลี่กระดาษสีเหลืองนวลช้าๆ และหยิบกระดาษใบเล็กที่แข็งกว่าออกมา

         ติชิลาหยิบมันไปรวมกับภาพอื่นๆ ซ้อนแทนตำแหน่งภาพที่มาจอรี่ขอไป เธอถอนหายใจ ก่อนเก็บมันไว้ในกล่อง วางเก็บไว้ในชั้น เด็กสาวกลับไปนั่งอ่านหนังสือตามเดิม นึกขอบใจตัวเองที่หยิบภาพ ‘คนใจดี’ ที่มาช่วยตอนหลงทางออก โดยที่มาจอรี่ไม่ทันเห็น

         ซึ่งน่าจะดีกว่า

         ไม่มีอะไรสลักสำคัญให้เล่า

         แต่ถ้ามาจอรี่เห็นรูป ‘เขา’ คงเป็นเรื่องยาว...

 

- - - - - - - - -

เขียนทิ้งไว้เกือบปีแล้ว เพิ่งมาต่อให้จบ....

คือถ้าทิ้งไว้อีก 4 วัน ก็จะครบ 1 ปี ที่ไม่ได้อัพบล็อกนี้ คิดถึงจัง

ตอบเมนต์ของตอนก่อน [BTS] 015 : ?

@pupumeteor  ตามไม่ทันนั้นถูกแล้ว...ฮา เราเองก็ไม่ทันนางเท่าไหร่ จริงๆ คงมีอะไรสงสัยในหัวเยอะไปหมด (หน้ากากแบบนั้นคงไม่มีหรอกนะ)

@loukmhee เหมเหมพูดได้เห็นภาพที่สุดเลยอะ รักเหมเหม

@esther-terrible  ชีวิตอาจารย์ดราม่านะ

@c-cein คงมีหลายอย่างจริงๆ คิดว่าชีล่าก็ตามตัวเองไม่ทันเหมือนกันแน่ๆ

@anna-louis  สรุปว่าเป็นมนุษย์ที่มีความสับสนในตัวเองสินะ

 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

@pupumeteor นางคิดมากนะ ไม่เห็นดีกว่า 555 / ถ้าสวิตรเป็นพี่นี่คงแบบ จองคานรอเลยเถอะ...
@c-cein ไมล่า อาจจะเป็นผู้ชายที่ดีนะ 5555 กร๊าก พี่ชายที่หวงน้องสุดๆ / ชีล่าเป็นระเบียบเกิ๊น เรายังไม่ขนาดนั้น //เพราะไม่มีตังค์ไปอัด

#3 By @Brown Sucre's on 2012-09-09 22:58

.... สวิตรเป็นพี่ชาย คงเป็นอะไรที่......... เด็กโข่งเอ๊ย /โดนชก
ชีล่าไม่ใช่เหมือนแค่เลขา เหมือนบรรณารักษ์ด้วย จัดขนาดนี้
เพื่อนเราที่เป็นเลขา ยังไม่มีใครเป็นระเบียบขนาดนี้เลย อูวว
รูปเห็น เรื่องยาว และอาจจะสนุกแน่ๆเบย  แฮ่

#2 By SIN*SIN on 2012-09-04 11:49

ถ้าเห็นรูปก็คงเป็นเรื่องยาวจริง 5555
ถ้าสวิตรเป็นพี่ชายจริงนี่คงเป็นอะไรที่ประหลาดบอกไม่ถูก ...

#1 By Pupu Meteor on 2012-09-02 01:38