[BTS] #1 Something Sweet

posted on 02 Aug 2011 00:28 by brown-sucre in BTS

Entry นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ

 

ซึ่งเป็น Parallel Universe ของ

 
 
 
 
 

001 : Something Sweet

 

 


เมื่อตอนวันวาเลนไทน์ เขาได้บราวน์นี่ (ตามธรรมเนียม) มาจากเยว่ฟาง  

          ผ่านมาหนึ่งเดือน ที่ใครสักคนบอกว่า มันจะเป็นวัน ‘ไวท์เดย์’ ของทางญี่ปุ่น ซึ่งผู้ชายต้องให้ของตอบแทนผู้หญิงที่ให้ของมา เขาเลยซื้อเค้กนมสดมาสองปอนด์

         “....”

         เยว่ฟางมองเค้กที่เขายื่นให้ สลับกับมองหน้า

         “ขอบคุณค่ะ แต่ฉันทานคนเดียวไม่หมดแน่...” เธอดูลังเล “ขออนุญาตแบ่งเค้กให้ทุกคนได้ไหมคะ?”

         “ก็คิดอย่างนั้นอยู่แล้ว”

         เยว่ฟางหัวเราะ ก้มศีรษะน้อยๆ แล้วจึงวางกล่องเค้กไว้บนโต๊ะ จัดการเตรียมจานและช้อนส้อม

         “รับเครื่องดื่มด้วยเลยไหมคะ?”

         “ครับ”

         เขาตอบ และสมาชิกสภาคนอื่นๆ ก็เช่นกัน

         เยว่ฟางดูมีความสุขกับการทำงานสภา...เขาดีใจที่เธอเป็นเช่นนั้น

         จำได้ดี... ปีแรกที่เยว่ฟางย้ายมาอยู่โรงเรียนนี้ ภายใต้ท่าทางเดินสง่างาม เธอระวังตัวตลอดเวลา คงเป็นผลจากการเรียนโรงเรียนสตรีมากว่าสิบปี แต่เมื่อเวลาผ่านไป เธอมีเล่อหมิง มีเขาเป็นเพื่อนคอยคุย และเมื่อได้ทำงานสภา เหมือนว่าอาการเช่นนั้นจะหายไป...บ้าง

         อันเต๋อคิดอย่างนั้น

 

         หลานสาวสุดที่รักของท่านกัวแห่งไชน่าทาวน์เป็นที่พูดถึงของอีกหลายตระกูล เธอไม่ใช่สายเลือดจีนแท้ ยายเธอเป็นคนไทย บิดาเป็นคนท้องถิ่นเชื้อสายฝรั่งเศส หลานสาวที่รักของท่านกัวจึงมีรูปลักษณ์ผิดแผกจากหลานคนอื่นๆ มาแต่เด็ก

         เขาเคยเห็นท่านกัววางเธอไว้บนตัก ตัวเล็ก ผมยาว  สะสวยจนไม่น่าเชื่อว่าไม่ใช่ตุ๊กตา...อย่างที่คิดในแรกเห็น

         แต่เขาก็ยังว่าเยว่ฟางเป็นตุ๊กตา เชือกแห่งความรักและเทิดทูนท่านตารัดตรึงเธอไว้กับไม้ ไม่ว่าท่านกัวจะชักนำไปทางใด ก็ไม่เคยได้ยินว่าเธอปฏิเสธ

         หลานสาวที่น่ารักและเป็นเด็กดี

 

         อันเต๋อรู้จักกับอีกฝ่ายมาตั้งแต่ยังเด็ก...เด็กมาก เขารู้จักครอบครัวท่านกัวมานาน

         จะว่าไปตระกูลกัวและตระกูลหลิวรู้จักกันและกันดี ทั้งให้ความเคารพต่อกัน และระแวดระวังซึ่งกันและกัน ในฐานะสองตระกูลที่มีอิทธิพลเหนือไชน่าทาวน์ของเมืองนี้ ประเทศนี้ หรืออาจจะอีกหลายที่ทั่วโลก

         ท่านกัวต่อสู้กับโชคชะตา เศรษฐกิจตกต่ำ และการเหยียดเชื้อชาติ จนสร้างเนื้อสร้างตัวจากการทำงานสุจริต เป็นภาพลักษณ์ที่สวยงามและความหวังของชุมชนชาวจีน จนได้ลืมตาอ้าปากและสามารถทำสัมมาอาชีพได้

         ขณะเดียวกัน ตระกูลหลิวที่ผ่านเวลาเหล่านั้นมาพร้อมกัน กลับสร้างตัวมาจากการต่อสู้กับ ‘คน’ มากมาย เพื่อครองอำนาจ คุ้มครอง และปกครองมุมที่แสงเข้าไปไม่ถึง

         แม้แนวทางจะแตกต่าง แต่ทั้งตระกูลกัวและตระกูลหลิว ก็ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกพ้อง ความเคารพในซึ่งและกันจึงทำให้ทั้งสองฝ่ายไม่ก้าวข้ามเส้นที่วางไว้ หากไม่มีอะไร ‘เลยเถิด’ ในบางที

 

         ‘โรมิโอกับจูเลียตเลยนะนั่น’

         พี่สาวเขาพูดขึ้นมา หลังทราบว่าท่านกัวเขาไปทานข้าวที่ตระกูลหลิวเมื่อสัปดาห์ก่อน

         ‘เปลี่ยนฉากจากเวโรน่าเป็นไชน่าทาวน์เท่านั้นเอง’ พี่สาวอีกคนเสริม

         ‘ไม่เหมือนหรอก’ เขาตอบ ‘เราไม่ได้รักกันอย่างโรมิโอ จูเลียต และกัวกับหลิวก็ไม่ได้เกลียดกันขนาดนั้น’

         ‘แล้วโรมิโอรักจูเลียตไหม ? ’

         เขาหัวเราะ ตบไหล่พี่สาวเบาๆ

         ‘ชีวิตแต่งงานขาดเรื่องแฟนตาซี จนต้องมายัดเยียดให้คนอื่นหรือไง ? ’

         เสียงแว้ดแหวดังไล่หลัง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ

 

 

 

“อเมริกาโนค่ะ”

         เขาเงยหน้ามองผู้ที่ยกกาแฟมาให้ จากนั้นเยว่ฟางจึงเดินไปยังโต๊ะของทัตสึมิ ต่อมาเดินกลับไปยังแพนทรี่อีกรอบ เพื่อนำกาแฟมาให้อาซาเอลและเคลย์ตัน แล้วจึงเดินไปกลับอีกรอบ หอบเอาเค้กมาทีเดียวสามจานด้วยท่าทางคล่องแคล่ว วางลงบนโต๊ะเงียบกริบแทบไม่ได้ยินเสียงส้อมกระทบ

         สามจาน..?

         ไม่มีของเคลย์ตัน

         เขามองอยู่พักหนึ่ง เธอเดินกลับไปชงนมร้อน...ใส่น้ำผึ้งเล็กน้อย แล้วจึงยกเค้กกลับมาทานที่โต๊ะตัวเอง ไม่มีวี่แววว่าจะเอาให้คนที่ขาดไป

         “เคลย์ตันกับเยว่ฟางโกรธอะไรกันหรือเปล่า...”

         “หืม?”

         เคลย์ตันเงยหน้าจากเอกสาร พร้อมๆ กับผู้ที่นั่งโต๊ะใกล้กัน

         “ทำไมหรือคะ?”

         “ไม่มีเค้ก””

         “อ้อ” เธอหัวเราะ “ก็ตอนที่เอาบราวน์นี่มาให้ทุกคนตอนวันวาเลนไทน์ เคลย์ตันทำหน้าประหลาด พอทราบว่าไม่ค่อยชอบของหวาน เลยไม่ได้จัดของหวานอื่นนอกเหนือพวกขนมอบมาตั้งนานแล้วล่ะค่ะ วันนี้เลยมีแต่เอสเพรสโซ ไม่มีเค้ก”

         “ต้องขอบคุณชีล่า”

         “กันเองน่า” เยว่ฟางยิ้มกว้างตอบอีกฝ่าย

         “อย่างนี้นี่เอง” อันเต๋อเอ่ยเบาๆ

         “คุณใส่ใจเรื่องของเพื่อนในสภาน้อยไปล่ะมั้งคะอันเต๋อ”

         “นั่นสินะ” เขาเอนหลังกับเก้าอี้ทำงาน มองไปยังผู้ที่กำลังละเอียดกินเค้ก พลางจิบนมอุ่น

         “งั้นเย็นนี้ออกไปข้างนอกด้วยกันหน่อย”

         เยว่ฟางไอเบาๆ

         ทุกคนหันมามอง พร้อมกัน โดยมิได้นัดหมาย และเพียงครู่ ก่อนหันกลับไปทำงานของตนเองต่อ

         “แล้วจะไปส่งที่หอนะ”

 

 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
ป้าพู่ - ลูกสาวลูกชายฝากมาขอบคุณป้าพู่ค่ะ
สวิชชี่โมเอะนะ อย่างประหลาด

หมึก - เข้าวัยทองหรือคะ(?) มันก็ไม่ใช่คนเก่งกาจหรืออะไร
เพียงแต่นะ อะไรที่ควรทำก็ทำ แค่นั้นเอง .....
//เอาแอลกอฮอล์เช็ดตรงที่โดนแปะน้ำลายจอง

เหม - ฮ่าๆ ชอบคิดมากไงล่ะเจ้าพวกนี้

สิน - ว้าย เขิน คนชอบมองว่าเธอเป็นฝ่ายปกป้องคนอื่น
อ่านแล้วรู้สึกว่าน่าทะนุถนอม น่าปกป้อง เราก็ดีใจ ,,- -,,

นัท - วั้ย มันไมได้อยากเป็นแม่มด วิงค์การ์เดียมเลวีโอซ่านะ
มันอยากเป็นอย่างเมลิฟิเซน ในเจ้าหญิงนิทรา
หรือว่าเออร์ซูล่า ในลิตเติ้ลเมอร์เมดน่ะ...(ก็น่ากลัว...)
จริงๆ ก็คงชอบผู้หญิงเก่งๆ ล่ะมั้ง
ขอบคุณที่ adore ♥

โด๋ย - ขอบคุณนะค้า

เป้ - ขำในวงเล็บ อะไรกัน ไม่รักหลานเหรอ
พี่สงสัยว่าถ้าไอ้เต๋อมาแต่งฮัลโลวีนด้วยจะแต่งชุดผีจีนไหม

 
เป็นเรื่องชิลๆ ในสภาน่ะนะ ไม่มีอะไรมากหรอก
ขอบคุณคนที่ช่วยอ่านให้ด้วยนะฮะ
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ทำไมสั้นนนนนนน /งอแง
นัทชอบเต๋อนะ พูดจริงๆ อยากเชียร์ /ก็เชียร์อยู่
แอบหมั่นไส้คต.นิดๆ 55555555555

ปล. อยากกินเค้กกก

#8 By ลูกนัทเอง จุ๊บๆ (206.53.148.48) on 2011-08-08 11:29

การเขียนของพี่เมพมันได้บรรยากาศนุ่ม ๆ เสมอเลยนะ surprised smile

#7 By W on 2011-08-03 21:56

แอร๊ย น่ารักจัง! โรมีโอกับจูเลียส (แบรดลีย์<<< ไม่ช้ายยยยย!!!)

เป็นสองตระกูลที่มีที่มายาวนานจังเลยน้า ดีจังๆ ชอบอะไรแบบนี้
คือแบบมีความผูกพันธ์ตั้งแต่เด็กน่ะจ้ะ confused smile

ตอนไม่มีจานของ คต. แอบคิดว่าทะเลาะกันเหมือนกัน แต่ก็นะ ชีล่าคงทะเลาะแค่กับอันเต๋อละมั้ง ฮิฮิ question

ตอนที่ชีล่าไอแล้วทุกคนมองพร้อมกันนี่มันน่าอิจฉาจังน้า cry

#6 By Matilda & Jack on 2011-08-02 14:29

ตอนเยว่ฟางบอกเรืื่องลุง เอ้ย คต.ไม่ทานของหวาน เก๊ารู้สึกเหมือนเต๋อไม่พอใจนิดๆเลยล่ะ ,,- -,,

มอง #3 สวิชชี่...ก็พูดไม่ผิดนะ แต่ ky มากลูก กำลังโรแมนติก โด่วววว 555+

#5 By มาโช on 2011-08-02 11:14

ชั้นว่าชั้นพิมพ์โค้ดถูกนะ เอ๊ะ โกรธ

#4 By @Brown Sucre's on 2011-08-02 00:52

^
^
^
สวิตรเอ่ยขึ้นมาว่า "แต่[u]ตายห่าตอนจบหมดเลยนะครับ"[/b]

#3 By @Brown Sucre's on 2011-08-02 00:52

วร๊ายยยยยยยยยยยย

นี่มันคือเดท!! //โดนตบ

เต๋อใส่ใจแต่เรื่องชีล่านี่นา ปกติแหละนะ //โดนอีกที
แต่แหม สนใจเพื่อนไม่ว่าที่ไหนก็ตามอีกก็ได้นี่คะ มีเพื่อนเยอะๆ สนุกจะตายไป

เหย เป็นโรมิโอวก็ดีนะคะ เพราะจูเลียตจะตกหลุมรักโรมิโอนี่ แดทส์ กู๊ดดด นะคะคุณขา

#2 By akua on 2011-08-02 00:45

อ....แอบมาตรัสค่ะ ว้าย
cry

มองชื่อตอนแล้วก็รู้สึกว่าตีความได้หลากหลายดี 555
ชอบ

ขำพี่สาวเต๋อ ฮ่าๆๆ
เต๋อกวนตีณ

#1 By Pupu Meteor on 2011-08-02 00:38